topzza

หลายเดือนก่อน...

บ่ายนิดๆผมเดินบิดๆใน B2S ชิดลม

เงยๆ ก้มๆ ดูๆ ดมๆ กลิ่นสาบหนังสือ

หันไปตรงนั้น ตรงนี้ มากมายป้าย Sale ลดหลาย %

หนังสือหัวนอกราคาเป็นพันลดแล้วก็ยังซื้อไม่ไหว

ส่ายหัวเดินต่อไปอยากได้ซักเล่มที่ไม่แพง

เอ๊ะ! ตรงนั้นมีกล่องอะไร สีเขียวสดใส ลองหยิบมาดู

 Hey  UGLY! เค้าว่ายังงั้น โปสการ์ดอัดแน่นกล่องเชียว

พลิกหาราคา 350.-  มีกล่องเดียว แถมไม่ติดป้าย sale

โอ้ววววว!!!! ก็ไม่ได้แพงน่าเกลียด (หาร 30 ใบ เหลือ 11.66666.../ใบ)

ทำหน้าบาน หยิบติดมือไปหาแคชเชียร์

พอดีร้านนี้มีพันธะกะโทรศัพท์ ส่ง sms ปั๊บก็ได้ส่วนลดอีก 5%

ส่งกล่องเขียวพร้อมโชว์ sms ให้ดู โถเธอหันมายิ้มหรูบอกใช้ลดไม่ได้ค่ะ

คิดในใจ "อ้าว!...อดเลยตรู "

แล้วอีกครู่หล่อนก็พูดมา "ชิ้นนี้ ลด 50% แล้วน่ะค่ะ"

. . .

. . . 

. . . 

. . . 

350.- ลด 50% ยังกะถูกหวย 175.- เอง

โอ้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

อยากดูมากกว่านี้ เข้าไปที่

>> http://www.uglydolls.com <<

 ข้างล่างนี่ก็เป็นประวัติ Uglydolls ที่ลอกมาจาก wikipedia

http://en.wikipedia.org/wiki/Uglydolls#History

แปลกันเอาเองละกัน อุ อุ  (แปลมั่วกลัวโดนด่าอะ )

It all started when every letter that David Horvath sent to Sun-Min Kim (they were friends that lived in different countries.) had a little cartoon of Wage at the bottom of the letter saying "I miss You" next to it. As a surprise gift Sun-Min sewed a doll of Wage, and sent it to David in the mail. They made some more, and the uglydolls quickly became popular.

หวังให้ภาพจากโปสการ์ดชุดนี้

จะสามารถเป็นสิ่งหนึ่งที่ช่วยสร้างแรงบันดาลใจให้ใครๆได้บ้าง

สู้ต่อไปวันละนิด วันละนิด ตื่นมาก็พรุ่งนี้แล้ว